Wet van de barmhartige Samaritaan

First Aid & CPR Uruguay

De barmhartige Samaritaan: medeleven en bescherming

De uit de Bijbel (Lucas 10:25-37) afkomstige parabel van de barmhartige Samaritaan vertelt hoe een voor dood achtergelaten reiziger wordt gered door een onbekende die hem verzorgt en zich over hem ontfermt. Naast de religieuze context draagt zij een universele boodschap: de morele plicht om anderen in gevaar te helpen, uit medeleven en onbaatzuchtigheid.

Geïnspireerd door dit beginsel zijn er wereldwijd talrijke zogenoemde barmhartige-Samaritaanwetten uitgevaardigd die hen beschermen tegen juridische vervolging die te goeder trouw hulp bieden in een noodsituatie. De precieze reikwijdte van die bescherming verschilt echter per rechtsgebied: hieronder leest u wat de voor uw regio geldende wet bepaalt.

Citaat van de wettekst

Geldende wet Wetboek van Strafrecht (Wet 9.155 van 1934), art. 332 «Omisión de asistencia» (nalaten van hulpverlening): «La misma pena se aplicará al que, por negligencia, dejare de prestar asistencia, dando cuenta a la autoridad, a un hombre desvanecido o herido, sepultado o en situación en que corra peligro su vida o su integridad física.» — Dezelfde straf geldt voor eenieder die door nalatigheid nalaat hulp te verlenen aan, en de autoriteit op de hoogte te stellen van, een bewusteloze of gewonde, bedolven persoon of iemand wiens leven of lichamelijke integriteit in gevaar is.
Reikwijdte van de bescherming Plicht om hulp te verlenen en de autoriteit te waarschuwen ten aanzien van: (1) een verlaten of verdwaald kind jonger dan tien jaar, of een persoon die niet voor zichzelf kan zorgen door geestelijke/lichamelijke ziekte of ouderdom; en (2) een bewusteloze, gewonde, bedolven persoon of iemand wiens leven of lichamelijke integriteit in gevaar is. Het tweede geval berust op nalatigheid.
Plicht om hulp te bieden Ja
Sanctie bij nalaten van hulpverlening «Straf voor het verlaten, verminderd met een derde tot de helft» — de straf voor het verlaten (art. 330, gevangenisstraf van 3 tot 24 maanden), verminderd met een derde tot de helft (art. 332).
AED-aansprakelijkheidsbescherming Nee
Wettelijke plicht om hulp te bieden

Uw bescherming krachtens de wet

Het Wetboek van Strafrecht van Uruguay (Wet 9.155 van 1934) voorziet in zijn artikel 332 in het nalaten van hulpverlening, dat eenieder bestraft die nalaat te helpen en de autoriteit te waarschuwen wanneer hij wordt geconfronteerd met een bewusteloze, gewonde persoon of iemand wiens leven of lichamelijke integriteit in gevaar is. Het verwijt treft de onachtzaamheid, niet de hulp: wie te goeder trouw helpt en de autoriteit waarschuwt, doet precies wat de Uruguayaanse wet verwacht.

Plicht om hulp te bieden

In Uruguay is helpen een juridische plicht en geen loutere beleefdheid: het nalaten wordt bestraft met de straf voor het verlaten, verminderd met een derde tot de helft, en reikt zowel tot wie een hulpeloos kind of hulpeloze persoon vindt als tot wie zich uit nalatigheid afkeert van iemand in gevaar. De wet zelf staat een minimale weg toe — de autoriteit waarschuwen — een teken dat het negeren van een noodgeval nooit een neutrale keuze is.

Waarom opleiding essentieel is

De autoriteit waarschuwen is de ondergrens; een leven in stand houden is het doel. Bij een hartstilstand arriveert de ambulance zelden binnen het kritieke tijdvenster, en het zijn de aanwezige handen die beslissen. Een opleiding in reanimatie en eerste hulp stelt een Uruguayaan in staat verder te gaan dan de minimale plicht en echte hulp te bieden — stevige compressies, een vrije luchtweg, aanhoudende zorg tot professionele hulp arriveert. Zich voorbereiden betekent de solidariteit die de wet verlangt de kracht geven om te redden.